مجتبی میرزایی

فعالیت حرفه‌ای در آلمان و مرمت نمادهای تاریخی بایرن

مجتبی میرزایی از اکتبر سال ۲۰۰۱ در آلمان سکونت دارد. او دورهٔ آموزش تخصصی (Ausbildung) خود را در رشتهٔ سنگ‌تراشی و مرمت بناهای سنگی در مونیخ آغاز کرد و در سال ۲۰۰۶ با موفقیت به پایان رساند. وی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ در یکی از شرکت‌های برجسته و تخصصیِ مرمت آثار تاریخی در ایالت بایرن مشغول به کار شد و در حفاظت و مرمت ده‌ها بنای شاخص مونیخ و آلمان نقش فعال داشت:

• نمادها و موزه‌های برجستهٔ مونیخ: کلیسای جامع مونیخ (Frauenkirche)، موزهٔ مصرشناسی (Ägyptisches Museum)، موزهٔ پنج قاره (Museum Fünf Kontinente)، موزهٔ آلمان (Deutsches Museum) و کلیساهای تاریخی St. Lukas، St. Magdalena و St. Ursula.
• کاخ‌ها و بناهای ملی: کاخ نیمفنبورگ (Schloss Nymphenburg)، ساختمان مرکزی حکومت باواریای علیا (Regierung von Oberbayern)، آرامگاه تاریخی (Alter Südfriedhof) و بنای یادبود والهالا (Walhalla) در رگنسبورگ.

وی از سال ۲۰۲۱ به عنوان کارمند دولت آلمان در شهر مونیخ در حوزهٔ مرمت بناهای تاریخی مشغول به فعالیت است. همچنین در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ با حمایت مالی شهرداری مونیخ، دورهٔ عالی و تخصصیِ مرمت آثار تاریخی را در شهر Wunsiedel گذراند و موفق به کسب مدرک استادی و کارشناسی ارشد (Master/Meister) در این رشته گردید.

فعالیت‌های بین‌المللی با یونسکو (UNESCO) و آیکوموس (ICOMOS) در بامیان

در سال ۲۰۰۸، با توجه به تجارب ارزشمند وی در مرمت بناهای تاریخی اروپا، از سوی ICOMOS آلمان و سازمان یونسکو، برای مشارکت در پروژهٔ بین‌المللی حفاظت از میراث فرهنگی بامیان دعوت شد. او در این دوران، دانش روز اروپایی را با تکنیک‌های بومی افغانستان پیوند زد:

• حفاظت از تندیس‌های بودا: استحکام‌بخشی و تثبیت صخره‌ها و رواق مجسمهٔ بزرگ شرقی، مرمت و تثبیت لایه‌های کاهگلی و نقاشی‌های دیواری، و همچنین جمع‌آوری، کدگذاری و انتقال ایمن قطعات خردشدهٔ بودای غربی به سالن‌های مخصوص نگهداری.
• مرمت بناها و شهر باستانی غلغله: بازسازی و تثبیت بناهای گنبدی‌شکل، از جمله زیارتگاه «خواجه سبزپوش»، و پاک‌سازی و استحکام‌بخشی شهر تاریخی غلغله با استفاده از روش‌ها و مصالح کاملاً سنتی.
• معماری سنتی و بومی: طراحی و ساخت مجموعهٔ اقامتی «چهل برج» با بهره‌گیری از مصالح بومی و طبیعی (کاه، گِل، سنگ، چوب، آهک، سفیدهٔ تخم‌مرغ و موی حیوانات) جهت احیای هویت معماری منطقه.
• طراحی نمادهای شهری: طراحی سردروازه‌های ورودی بامیان با الهام از معماری کهن شهر غلغله و شهر ضحاک.

توسعهٔ گردشگری پایدار و برنامه‌های فرهنگی

• طراحی رویدادهای تاریخی: طراحی و اجرای شام فرهنگی به مناسبت معرفی بامیان به عنوان پایتخت فرهنگی جنوب آسیا (SAARC) در شهر غلغله؛ بازآفرینی فضای قرن نهم و دهم میلادی با مشعل‌های شبانه، موسیقی اصیل، سازهای گِلی (اشپیلاق) و غذاهای بومی.
• نمایشگاه‌های عکس در آلمان: برگزاری بیش از ۱۰ نمایشگاه عکس تخصصی در شهرهای مختلف آلمان، با محوریت معرفی فرهنگ، تاریخ و مردم بامیان و هزاره‌ها.